üreteropelvik darlık hidronefroz
üreteropelvik darlık (UPD): Yenidoğanda rastlanan hidronefrozun en sık
sebebidir. Etiyolojide; müsküler dokusu azalmış, kollajen hipertrofisi gösteren,
bu nedenle pelvis kontraksiyonlarını distale iletemeyen aperistaltik bir
proksimal üreter segmenti sorumlu tutulmaktadır. Üreterin pelvise yukarıdan
açılmasının ya da bileşke üzerine bası yapan anormal bir damarın da benzer
şekilde boşalma güçlüğü yapabildiği ileri sürülmüştür.
Tam obstrüksiyon
durumunda bebek hiç parankimi olmayan mültikistik bir böbrekle doğar.
Diğerlerinde hidronefrozun derecesini darlığın ciddiyeti belirler. Çocukların
üçte birinde patoloji bilateraldir.
TANI : Eskiden, çocuklar daha çok,
üriner enfeksiyon bulguları ya da kitlenin palpe edilmesiyle ileri yaşlarda
hekime götürülürken son yıllarda gebelik izlemelerinde kullanılan USG sayesinde,
hidronefroz anne karnında saptanabilmektedir. Fizik muayenede tek bulgu karında
palpe edilen kistik kitledir. Kitlenin büyüklüğü hidronefrozun derecesi ile
orantılıdır.
IVU 'de dört bulgu üreteropelvik darlık için
patognomoniktir.
-fonksiyonun geç başlaması,
-genişlemiş pelvikalisiyel
sistem,
-üreterin görülememesi,
-boşalmanın gecikmesi.
Ancak bu
bulguların saptanabilmesi için 24 saate kadar izleme gerekebilir.
TEDAVİ:
üreteropelvik darlığın tedavisi cerrahidir. Çok genişlemiş ve parankimi çok
incelmiş böbreklerde bile cerrahi tedavi ile kalan fonksiyonu korumak mümkündür.
Bu nedenle, nefrektomi, ancak hiç parankimi olmayan, fonksiyon görmediği
sintigrafi ile saptanmış ve sürekli enfeksiyon kaynağı oluşturan böbreklere
uygulanır. Cerrahi tedavide iki yöntem vardır.
Birincisinde tanı
konulduğunda, genişlemiş pelvisin bir bölümü ile darlığı içine alacak şekilde
proksimal üreterden birkaç cm rezeke edilir. Pelvis ve üreter anastomozu ile
pasaj sağlanır.
İkinci yöntemde önce nefrostomi yapılarak birkaç ay
süreyle genişlemiş sistemin küçülmesi beklenir, daha sonra yukarıda anlatılan
girişim yapılır. Geniş serilerin incelemesi, üreteropelvik darlıklı böbreklerin
ancak %5'inin, sonuçta fonksiyonlarını tam olarak yitirerek nefrektomiye
gittiğini göstermektedir.
KAYNAKÇA
1-Mollard P: Précis d'Urologie de
l'Enfant, Paris, Masson.1984.
2-Cendron J, Schulman C: Urologie Pédiatrique,
Paris, Flammarion Médecine -Sciences. 1989, 2. baskı
3-Welch KJ, Randolph JG,
Ravitch MM, O'Neill, JR, JA, Rowe MI: Pediatric Surgery, Chicago, Year Book
Medical Publishers Inc. 1986, 4. baskı.
4-Kelalis PP, King LR, Belman AB:
Clinical Pediatric Urology, Philadelphia, WB Saunders Co., 1992, 3.
baskı.
5-Ashcraft KW: Pediatric Urology, Philadelphia, WB Saunders Co., 1990,
2. baskı.
• 2244 defa okundu
• Sayfayı yazdır
• Sayfayı arkadaşına gönder
Bağlantılı Yazılar
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sayfayı Yazdır
Arkadaşına Gönder
Reklam Ver